Basarene

Oslo'un kalbinde, Oslo Katedrali'nin üç tarafını yarımdaire gibi saran kırmızı tuğlalı bir bina dizisi yükseliyor: Basarene. Tasarımı dönemin şehir mimarı Christian Heinrich Grosch imzalamış ve inşaat 1841'den 1859'a kadar sürmüş. Cephelerdeki yuvarlak kemerler ile işlenmemiş tuğla, tercih ettiği Romanesk Revival üslubunu hemen ele veriyor. Sıra, Karl Johans gate ve Dronningens gate boyunca kesintisiz bir hat çiziyor. Amaç da baştan bellidir: yakındaki Stortorvet pazarında et satmak isteyen kasaplara kapalı tezgâhlar sağlamak.

İlk bölüm yirmi dört tezgâh sundu, talep ise bunu hemen aştı. Eklemeler yıllar boyunca sürdü ve sonunda tezgâh sayısı elliyi aştı. Engebeli arazi tezgâhları bir merdivende buluşturmaya zorladı ve Grosch, ortaya çıkan görünümü resimsi bulduğunu söyledi. 1850'lerin ortalarında yakına bir yangın gözetleme kulesi eklendi. Tezgâhlar yine de yetmedi ve şehir 1870'lerde Youngstorget ile Ruseløkkbakken'e yeni pazar salonları dikti. Katedralin çevresini güzelleştirme hevesiyle yıkım planları defalarca gündeme geldi. 1927'de belediye meclisi, dönemin imar şefi Harald Hals'ın itirazlarıyla yıkıma hayır dedi. Fikir 1930'lar ve 40'larda bile geri döndüyse de İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra tamamen rafa kalktı. 1960 dolaylarında, iyiden iyiye yıpranan binalar kapsamlı bir restorasyonla toparlandı.

Artık eski tezgâhların yerinde dükkânlar, el sanatları atölyeleri ve yenilecek mekânlar var. Yaz aylarında katedralin hemen arkasındaki restoran masalarını açık havaya taşıyor. Cephede, kentin tarihi öneme sahip yapılarına taktığı mavi plakayı da fark edersiniz. Erken yirminci yüzyıl resimlerinde ve fotoğraflarında bu tuğla sıra zaten boy gösteriyor. Karl Johans gate ile Dronningens gate'in köşesinde ise sanatçısı bilinmeyen, kadın figürlü bir çeşme bekliyor.