B.P.-building

Belçika'nın Antwerp kentinde, yeşil bir arazinin ortasında tek başına yükselen on iki katlı bir ofis kulesi göze çarpar: BP Binası. Mimar Léon Stynen projeyi çizdi, Paul De Meyer ile J. Reusens de tasarıma katkı sundu. Kule 1963'te tamamlandı: temiz çizgileri ve açıkta bırakılan malzemeleri, modernizmle brütalizmi aynı gövdede buluşturur.

Bu kulenin katları ile cephesi, çatıdaki kirişlere bağlanan çelik halatlara asılıdır. Kirişlerin, katların ve dış duvarların tüm ağırlığını merkezdeki beton çekirdek karşılar. Avrupa'da bu asma sistemi ilk uygulayan bina odur. Merkezdeki beton kolonlar 57 metre boyundadır ve 55'er metrelik iki çelik ana kirişi, merdiveni, tesisat şaftlarını birlikte taşır. Ana kirişlere dik gelen dokuz ara kiriş ise her biri 18 metre uzunluğundadır. Halatlar bu ara kirişlerden aşağıya sarkar ve kat döşemelerini yukarıdan kavrar. İçeri adım attığınızda hiçbir katta kolon görmezsiniz, mekânı ahşap esaslı bölmeler esnek biçimde böler. Cepheyi metal kafesli bir perde duvar sarar, üst kattaki restoran ise yapıya günlük bir canlılık katar.

Binanın hikâyesi de katmanlıdır: siparişi veren Britanyalı petrol şirketi BP'ydi, yapı sonradan Axa Bank Belgium'a geçti. Axa dönemindeki kapsamlı yenileme, özgün iç mekânın büyük bölümünü değiştirdi. Dış kabuk ile ana taşıyıcı öğeler ise özgün tasarımına sadık kaldı. Modernist mimar ve şehir plancılarının Belçika'daki derneği kuleyi 1964'te ödüle layık gördü. 5 Mart 2001'de ise bina resmî olarak mimari anıt ilan edildi. Çelik gerilme kuvvetini, beton baskı yükünü üstlenir: binayı dik tutan ve hafif gösteren iş bölümü budur. Halatlara asılı katlarında, 1963'ün mühendislik cesareti bugün de aynen okunur.