Villa Romana di Valdonega

Rzymska Villa Romana di Valdonega stanęła w pierwszym wieku naszej ery na zboczu górującym nad Veroną. W czasach jej budowy ta okolica była jeszcze przedmieściem, poza głównym planem miasta. Willa rozłożyła się po zboczu, najpewniej kilkoma pawilonami na różnych poziomach, dzięki czemu domownicy mogli podziwiać panoramę miasta. Jej pozostałości odsłonił w 1957 roku wykop pod nowy blok mieszkalny. Zobaczysz tam trzy pomieszczenia otwierające się na portyk w kształcie litery L, a reszta rezydencji skrywa się pod nowszymi budynkami.

Najważniejszy zachowany pokój to obszerna, prostokątna sala jadalna, w której gospodarz z gośćmi ucztowali, wypoczywając na trzech leżach. Taki bankietowy typ wnętrza, oecus corinthius, to jedyny znany przykład w północnych Włoszech. Opisom Witruwiusza odpowiadają proporcje sali, kolumnada wokół trzech ścian i łączenie sklepienia ze stropem płaskim. Kolumny wzniesiono z różowego kamienia, a odnaleziony kapitel zdobią delfiny pijące z fontanny, co pozwala datować salę na pierwszą połowę pierwszego wieku. Mozaika na podłodze łączy czarne krawędzie z białym centrum, a między kolumnami widnieją kolorowe liście, ptaki i dwubarwne rośliny. Na ścianach przetrwały fragmenty fresków, między innymi scenka ogrodowa i delikatny wizerunek ptaka w klatce.

Obok głównej sali ciągnie się wąskie, całkiem pozbawione okien pomieszczenie, które najpewniej chroniło wnętrza przed wilgocią sączącą się ze wzgórza. Za małym korytarzem czeka ostatni pokój z wielkim oknem na portyk i wysoką kamienną półką, która mogła służyć jako bufet z potrawami. Jego ściany zdobią kaczki, sowy i koguty rozdzielone roślinami, a wyżej widnieją postacie mityczne i ozdobne motywy.