Villa Romana di Valdonega

De Villa Romana di Valdonega verrees in de eerste eeuw op een helling die toen buiten de stad Verona lag. Vermoedelijk stonden er meerdere paviljoens op verschillende niveaus, met uitzicht over de stad. Hij werd pas herontdekt in 1957, toen bouwvakkers hier de fundering groeven voor een woonblok. Nu zijn er drie kamers over die uitkomen op een L-vormige portiek, terwijl de rest onder nieuwere bebouwing verdween.

Het pronkstuk is de grote rechthoekige eetzaal, een triclinium met drie rustbedden waarop gastheer en gasten liggend dineerden. Deze zaal geldt als corinthische oecus, het enige bekende voorbeeld in Noord-Italië, en sluit aan bij wat de architect Vitruvius beschreef. In opzet en versiering staat de villa dicht bij de duurste particuliere huizen van Pompeii. Drie zijden kregen een colonnade van roze steen, met zuilen op onregelmatige afstanden die meer licht binnenlieten. Eén kapiteel is gevonden, versierd met acanthusbladeren en dolfijnen die uit een fontein drinken. Het zeldzame motief plaatst de ruimte in de eerste helft van de eerste eeuw. De vloer is een mozaïek met zwarte randen rond een wit midden, en tussen de zuilen liggen panelen vol bladeren en vogels. Aan de muren zijn resten van fresco's over, variërend van een tuinscène tot een delicaat vogeltje in een kooi.

Naast deze vertrekken loopt een lange, smalle gang zonder ramen, die het interieur tegen de vochtigheid van de helling moest beschermen. In het kamertje dat je alleen via een hal bereikt, tonen de fresco's eenden, uilen en hanen tussen planten. Een hoge stenen plank langs de wand werd vermoedelijk gebruikt om eten op te dienen. Drie treden aan het noordoostelijke einde van de portiek wijzen op een verdieping, misschien met kamers of open ruimten erboven.