Hôtel des Invalides

Gdzieś między brzegiem Sekwany a Polami Elizejskimi, w siódmym okręgu Paryża, stoi zespół budynków, który król Ludwik XIV kazał wznieść w 1670 roku jako szpital i dom spokojnej starości dla wysłużonych żołnierzy. Ta pierwotna misja do dziś słychać w samej nazwie miejsca, a jego dziedzińce i fasady wciąż mieszczą muzea poświęcone dziejom francuskiego oręża: Musée de l'Armée, Musée des Plans-Reliefs z modelami fortyfikacji oraz muzeum historii najnowszej.

Najbardziej rzuca się w oczy kopuła zaprojektowana przez Jules'a Hardouina-Mansarta, najwyższa budowla sakralna w Paryżu: 107 metrów wznoszące się nad dachy świadectwo francuskiego baroku. Pod nią spoczywa cesarz Napoleon Bonaparte; jego sarkofag z fioletowego kwarcytu spoczywa na postumencie z zielonego granitu, a wesele nad głową zdobi iluzjonistyczny plafon pędzla Charles'a de La Fosse. Obok działa katedra Saint-Louis-des-Invalides, narodowa świątynia francuskiego wojska, niegdyś codziennie zapełniana przez weteranów mieszkających na miejscu, którym participation we mszach była obowiązkiem.

Ta sama arena widziała też zwrot historii: 14 lipca 1789 roku paryscy powstańcy wtargnęli tu po broń, kilka godzin przed szturmem na Bastylię. Gdy stoisz na esplanadzie i patrzysz w górę na złotą kopułę, patrzysz na budynek, który przez trzy i pół wieku pełnił służbę: od schronienia dla okaleczonych żołnierzy po panteon największego wodza Francji.