Sint Olofskapel

Sint Olofskapel to dawna kaplica w Amsterdamie, wzniesiona około 1440–1450 roku. Stanęła obok bramy Sint Olofspoort, rozebranej w 1618 roku, której nazwę zachowała pobliska ulica. Patronował jej święty Olaf, norweski król i patron żeglarzy, co pasowało do portowego charakteru miasta. Pod koniec XV wieku dobudowano poligonalną Kaplicę Jerozolimską z kopią Grobu Świętego.

Po przemianach religijnych Amsterdamu kaplica najpierw opustoszała, a od 1586 roku służyła kupcom jako miejsce wymiany. W 1602 roku rozpoczęły się tutaj nabożeństwa protestanckie. Rozbudowa z 1644 roku nadała wnętrzu trójnawowy, lekko asymetryczny układ oraz gotycki charakter. Jedna z czterech kolumn jest późnogotycka, a trzy pozostałe wykonano tak, by do niej pasowały. Renesansowe bramy przy Zeedijk i Nieuwebrugsteeg pochodzą z lat 1620, 1644 i 1671.

Po pożarze w 1966 roku zachowała się jedynie XVII-wieczna fasada, a ruiny zabezpieczono tymczasowym dachem. Renowacja przywróciła budynek, który dziś działa jako miejsce konferencji i wydarzeń połączone podziemnym korytarzem z hotelem Barbizon Palace. W środku zachowała się ława zarezerwowana dla admirała Michiela de Ruytera. Przy wejściu od Zeedijk wyrzeźbiony w 1620 roku szkielet niesie łacińskie przesłanie o nadziei na życie po śmierci.