Burgruine Hohenrechberg

Burgruine Hohenrechberg, ook Burg Hohenrechberg genoemd, staat als middeleeuwse vesting boven het omringende landschap. De toegangspoort, resten van de weergang en hoge verdedigingstoren bepalen nog steeds haar silhouet. Grote stenen met ruwe, afgeronde oppervlakken vormen de zware muren van de burcht. Aan de buitenzijde zijn de stenen gladder, terwijl de binnenzijde onregelmatig blijft. Deze bouwwijze geeft de ruïne haar herkenbare karakter uit de Staufertijd.

De heren van Rechberg bouwden hier hun stamhuis binnen een netwerk van versterkte burchten. De vesting bood bescherming, controleerde toegangen en diende als woonplaats voor de adellijke familie. De burcht doorstond de Boerenoorlog en andere conflicten, maar Franse troepen verwoestten haar tijdens de Dertigjarige Oorlog. Een blikseminslag veroorzaakte later brand in het westelijke gebouw, waarna de vesting niet opnieuw werd opgebouwd.

De diepe slotgracht laat de muren hoger lijken, vooral naast de brug naar de kernburcht. Een halfronde toren aan de zuidzijde toont openingen voor verticale verdediging tegen aanvallers. Het oostelijke gebouw draagt een dak en bevat een klein museum over de geschiedenis van de burcht. De binnenplaats biedt ruimte voor evenementen en huwelijken. Boven de ruïne staat een barokke bedevaartskerk met een Mariabeeld en een traditie sinds de vijftiende eeuw. Samen tonen burcht en kerk twee functies van dezelfde bergtop, verdediging en gebed.