Paço Episcopal do Porto

Het Paço Episcopal do Porto staat naast de kathedraal van Porto en verbindt eeuwen bisschoppelijke geschiedenis met stedelijke architectuur. De vroegste bisschopsresidentie dateert uit de twaalfde eeuw. Onder bisschop Frei João Rafael de Mendonça kreeg het paleis aan het einde van de achttiende eeuw zijn monumentale vorm. De bouw liep door tot de vroege negentiende eeuw. Oorlogsschade en politieke onrust onderbraken de ontwikkeling, waarna na 1868 een grote heropbouw begon die het huidige uiterlijk bepaalde. Het gebouw diende later ook als stadhuis van Porto.

Sinds 2016 huisvest een deel van het paleis een museum met kunstwerken en historische collecties. De route voert langs een neoklassieke trap met muurschilderingen, guirlandes en gebeeldhouwde granieten bloemen. Daarna volgen representatieve kamers met portretten van bisschoppen, onder anderen geschilderd door Henrique Medina en Júlio Resende. Een gereconstrueerde eetkamer toont Manuelijns zilverwerk, ontworpen door Rafael Bordalo Pinheiro. Het museum vertelt de geschiedenis van de diocesane kunst en de ontwikkeling van Porto. De kamers bewaren zowel religieuze als bestuurlijke herinneringen. De architectuur toont vooral laatbarokke kenmerken, met veel vensters en evenwichtige gevels. Nicolau Nasoni geldt als een belangrijke invloed op het ontwerp. Het paleis staat op een rotsachtige hoogte boven de Douro. De rondgang eindigt met een uitzicht op de rivier en de stad.