Sankt Petri Kirke

Midden in het Latijnse Kwartier van Kopenhagen staat de Sankt Petri Kirke, het oudste kerkgebouw van de binnenstad. Een korte wandeling scheidt haar van de kathedraal. Het gebouw stamt uit het midden van de vijftiende eeuw en toont nog de laatgotische vormen van die tijd. De ligging aan een van de oude hoofdwegen gaat terug op de eerste parochieverdeling van de stad.

In 1585 droeg koning Frederik II het gebouw over aan zijn Duitstalige onderdanen. Sindsdien dient het als kerk van de Duitstalige gemeenschap. Naarmate de gemeente groeide, breidde men het gebouw herhaaldelijk uit. Koning Christian IV voegde twee dwarsbeuken toe, en koning Christian V verlengde de noordelijke met drie gewelfde traveeën. Tussen 1648 en 1740 kwamen er barokke grafkapellen bij, met een stijl die afsteekt tegen het laatgotische hoofdgebouw. De koperen spits bovenop het dak dateert van 1757. Als koninklijke stichting ziet de kerk zichzelf nog altijd als brug tussen Duitsers en Denen. In 1994 nam de staat de verantwoordelijkheid over, en architect Hans Munk Hansen leidde tot 1999 de restauratie. Diensten, rondleidingen en concerten vullen nog steeds het gebouw, en rolstoelgebruikers hebben er toegang.

De grafkapellen bewaren ook een verhaal uit de Deense geschiedenis. Johan Friedrich Struensee, de Duitse lijfarts van koning Christian VII, zou hier begraven zijn. Hij bezocht zelf nooit een dienst, maar na zijn executie in 1772 belandden aan hem toegeschreven resten in de crypte. Opgravers vonden in 1885 botten op een terrein dat ooit bij de Vestre Kirkegård hoorde. Onderzoeken in 1927 en 1944 toonden bijlsporen op botten van een man in de veertig, Struensees leeftijd bij zijn dood. Twee mannen uit zijn proces liggen hier ook begraven. Henrik Stampe zat in de commissie die hem veroordeelde, en Johan Boye Junge bouwde als timmerman het schavot. De botten zelf liggen tot op de dag van vandaag in een kleine kist in de crypte.