Wasserkraftwerk am Stadtbach

Het Wasserkraftwerk am Stadtbach staat in Augsburg, aan een van de vele kanalen die door de stad lopen. Van buiten is het een sober industrieel gebouw. Maar het hoort bij een waterbeheersysteem dat de stad zelf in ruim duizend jaar aan de Lech en de Wertach uitbouwde. Dat systeem van kanalen, waterwerken, fonteinen en centrales staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst.

De Stadtbach is zo'n kanaal, gegraven om rivierwater de stad in te leiden. De kanalen dreven eerst molenwielen aan, voor het malen van graan en voor machines in werkplaatsen. Later haalden textielfabrieken er hun kracht vandaan, en juist door die waterkracht bloeide de textielindustrie in de negentiende en vroege twintigste eeuw. Opvallend voor die tijd: drinkwater en industrieel water liepen er al sinds het midden van de zestiende eeuw door gescheiden systemen. De centrale is een van tweeëntwintig plekken in Augsburg die samen dat werelderfgoed vormen.

De centrale zelf werkt nog volop: het water van de Stadtbach drijft er de turbine aan. Loop je door de historische binnenstad, dan kom je kanalen als deze overal tegen. Al dat water stroomt daarna gewoon verder en mondt uiteindelijk uit in de Lech.