Kollegium Kalksburg

Kollegium Kalksburg, një shkollë private katolike, qëndron në lagjen Liesing të Vjenës, aty ku qyteti takon Pyllin e Vjenës. I afrohesh përmes një ure mbi përroin Liesingbach. Më parë këtu ngrihej pallati Mon Pérou i shekullit të 18-të. Ai ishte banesa e princeshës Carolina von Trautson, që shërbente si damë oborri e Maria Theresës. Më 1791 xhevahieri i oborrit Franz von Mack bleu pallatin me kopshtin peizazhor dhe e zhvilloi më tej pronën. Më 1856 jezuitët blenë pasurinë nga August Godeffroy, i martuar me një mbesë të Mackut, me ndihmën financiare të perandorit Franz Joseph.

Kardinali Joseph Othmar von Rauscher shenjtëroi pjesën e poshtme të ndërtesës në tetor 1856, dhe 68 nxënës nisën mësimet. Shenjimi erdhi pak pas shpalljes së dogmës së Ngjizjes së Papërlyer. Ndërtesa u rrit gradualisht, pjesërisht mbi themelet e pallatit: katër katët e shkollës, rektorati dhe krahu i etërive formojnë një oborr nderi. Kapelat ruajnë një tablo të Maria Immaculatës nga Leopold Kupelwieser dhe dritare të pikturuara nga Instituti Tirolas i Xhamit dhe Mozaikut. Në kapelën e konventës ruhet një relike e Napoléon Bonapartit. Pas anshlusit të 1938-ës nazistët e shpërndanë kolegjin dhe e përdorën ndërtesën kryesore si shkollë policie. Ushtria e Kuqe mbeti aty deri më 1951, por mësimet u rifilluan që në vjeshtën e 1947-ës. Më 1993 kolegji u bë shkolla e parë e unionit jezuit të shkollave në Austri.

Parku përreth zbret nga kopshti peizazhor i shekullit të 18-të. Një pavion i rrumbullakët në stilin e Claude-Nicolas Ledoux mbart obeliskë me simbole masonike. Kapella e Shën Mikaelit, e përfunduar më 1858, zë vendin e një tempulli të Dianës që kishte ndërtuar Macku. Gjenden edhe një pagodë e vogël kineze, e njohur si Chineser, dhe pavioni i duhanit. Ky u ngrit për mësime greke gjatë Ekspozitës Botërore të 1873-ës, ku duhanpirja ishte e lejuar. Shtëpia e gurtë e 1787-ës, në ish-kopshtin e vogël të Mackut, konsiderohet një nga ndërtesat laike neo-gotike më të rëndësishme të Austrisë.