Forte Fenilone

Forte Fenilone to dawna austriacka fortyfikacja położona na południowy zachód od Werony, około 400 metrów od dzielnicy Santa Lucia. Powstała jako część pierwszego pola umocnionego, które chroniło miasto przed atakami od strony równiny. Budowę rozpoczęto w 1848 roku, a układ obejmował półoktagonalne, asymetryczne wały, suchą fosę oraz centralny, okrągły redut. Umocnienie leżało między liniami kolejowymi Mediolan–Wenecja i Werona–Bolzano. Jego działa osłaniały okolice San Massimo, Santa Lucia oraz drogę prowadzącą z Mantui. Forte Fenilone współdziałało z pobliskimi fortami San Massimo i Santa Lucia, tworząc element obronnego pierścienia wokół Werony.

W kolejnych etapach dodano mur Carnota z kaponierami, przejścia podziemne oraz stanowiska artyleryjskie przy fosie. Wewnętrzny dziedziniec miał studnię, a kazamaty znajdowały się pod ziemnym dachem centralnej wieży. Po 1861 roku znaczenie umocnienia osłabło, ponieważ powstała bardziej wysunięta linia obrony. Później zachowało ono jeszcze funkcję posterunku przeciwko przenikaniu piechoty. Większość murowanych części rozebrano w pierwszej połowie XX wieku, dlatego dziś pozostały głównie ślady ziemnych wałów. Te pozostałości znajdują się w obrębie odnogi kolejowej, przypominając o wojskowym krajobrazie Werony i jej miejscu w systemie Quadrilatero.