Basilica di San Zeno Maggiore

Bazylika San Zeno Maggiore stoi w Weronie i należy do najważniejszych przykładów architektury romańskiej. Budowano ją od końca X do końca XIV wieku, przebudowując po najazdzie Madziarów i trzęsieniu ziemi. Jasny tuf, różowy marmur i biała fasada tworzą wyrazisty widok. Pośrodku fasady znajduje się rozeta w kształcie koła Fortuny, ozdobiona postaciami ukazującymi zmienność ludzkiego losu.

XII-wieczny portyk wspierają lwy, a osiemnaście płaskorzeźb przedstawia sceny ze Starego i Nowego Testamentu oraz dzieje Teodoryka Wielkiego. Brązowe drzwi mają czterdzieści osiem kwadratowych paneli z wizerunkami świętych, cnót teologicznych i tematów muzycznych. Dzwonnica stoi osobno, ma około sześćdziesięciu dwóch metrów wysokości i łączy pasy tufu z pasami cegły. Wewnątrz trzy poziomy obejmują kryptę, nawę główną i podwyższone prezbiterium, gdzie zobaczysz dzieła Andrei Mantegni, Lorenza Veneziana oraz Francesca Torbida.

Krypta przechowuje sarkofag świętego Zenona, którego twarz osłania srebrna maska. Czterdzieści dziewięć kolumn ma różne kapitele, w tym fantastyczne zwierzęta wyrzeźbione przez Adamina da San Giorgio. Obok zachowały się kościół San Procolo, klasztorne krużganki i duża ceglana wieża. Tradycja łączy kryptę także ze ślubem Romea i Julii, choć ta opowieść należy do miejscowych legend.