Oblatenkloster

W dzielnicy Rotenbühl w Saarbrücken stoi Oblatenkloster, dawny klasztor Oblatów Maryi Niepokalanej. Budynek powstał w 1928 roku według projektu architekta Moritza Gomberta, w stylu zwanym prostym historyzmem abstrakcyjnym. Kościół pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy wtopiono w bryłę o kształcie litery L. Do świątyni przylega niska wieża dzwonnicza, zaskakująco podobna do wieży starokatolickiego kościoła św. Willibrorda w Monachium.

Przez pierwsze dziesięciolecia miejsce pełniło rolę ośrodka duszpasterskiego i kościoła parafialnego dla katolików dzielnicy. Skończyło się to w 1959 roku, gdy poświęcono nowy kościół parafialny Maria Königin. Wspólnota powoli się kurczyła: w 1995 roku mieszkał tu już tylko ojciec Hermann-Josef Esser. W 2011 roku ostatni zakonnicy opuścili klasztor na dobre. Różne plany nowego przeznaczenia nie doszły do skutku, a budynek stoi pusty jako chroniony zabytek kultury.

Nawę główną przykrywa sklepienie kolebkowe, które po bokach przechodzi w płaski strop. Płasko zamknięte prezbiterium oddziela od nawy długi łuk lancetowaty. Po bokach ciągną się niskie nawy oddzielone ostrołukami, a ponad nimi dostrzeżesz prostokątne okna z kolorowymi witrażami. W północnej z nich stały kiedyś ławki i ołtarz maryjny, przy którym odprawiano poranne msze. Większość dawnego wyposażenia rozeszła się, a został jedynie prosty kamienny ołtarz główny. Organy o dziewiętnastu głosach zbudowała w 1937 roku firma Gebr. Späth Orgelbau, wykorzystując starsze części Roethingera. W 1970 roku Hugo Mayer dodał do nich głos krummhorn. Po wyprowadzce zakonników sprzedano instrument do kościoła w Polsce, gdzie zagrał za nowo zaprojektowanym prospektem.