Tour Eiffel

Wieża Eiffla wyrasta nad Polami Marsowymi w Paryżu, tuż przy Sekwanie, jak olbrzymia siatka z kutego żelaza. Budowano ją od 1887 do 1889 roku jako centralny punkt Wystawy Światowej, która uczciła stulecie rewolucji francuskiej. Firma Gustave'a Eiffla zaprojektowała konstrukcję i kierowała budową, a paryżanie szybko przylgnęli do przezwiska Żelazna Dama.

Budowa była wyczynem inżynieryjnym: ponad osiemnaście tysięcy żelaznych elementów spinają dwie i pół miliona nitów. Fundamenty wymagały skrupulatnych obliczeń, zwłaszcza pod filarami bliżej Sekwany. Przy 330 metrach wysokości pozostawała najwyższą budowlą świata, aż w 1930 roku wyprzedził ją nowojorski Chrysler Building. W 1964 uznano ją za monument historique, a od 1991 figuruje na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Protestowali przeciw niej niegdyś czołowi francuscy artyści i intelektualiści, a dziś to najczęściej odwiedzany płatny zabytek świata. Trzy kondygnacje są otwarte dla zwiedzających, a na pierwszej i drugiej czekają restauracje. Jeśli wybierzesz schody, na drugi poziom czeka ponad sześćset stopni, ale można też wjechać windą. Najwyżej, 276 metrów nad ziemią, rozciąga się platforma widokowa, najwyżej położone ogólnodostępne miejsce w Unii Europejskiej. Na szczycie kryje się detal łatwy do przeoczenia: niewielkie mieszkanie zbudowane dla samego Gustave'a Eiffla. Przyjmował tam znamienitych gości, między innymi Thomasa Edisona, z całym Paryżem u stóp.