Théâtre National de l'Opéra Comique

Théâtre National de l'Opéra Comique to scena operowa w drugim arrondissement Paryża, niedaleko Palais Garnier. Budynek nosi nazwę Salle Favart i mieści około 1248 widzów. Jego historia sięga około 1714 roku, kiedy instytucja wyrosła z popularnych teatrów paryskich jarmarków.

Początki są jeszcze starsze: wiążą się ze średniowiecznymi jarmarkami, gdzie farsy, akrobaci i marionety często występowały przy muzyce. W 1672 roku Académie royale de Musique króla Ludwika XIV ograniczyła wykonywanie muzyki przez trupy jarmarkowe. Te jednak przyjęły włoski repertuar, w tym parodie oper i tragedii. W 1762 roku scen połączyła się z rywalem, Comédie-Italienne, i przez pewien czas działała jako Théâtre-Italien. Z tą tradycją wiążą się Auber, Halévy, Berlioz i Bizet. Tu odbyły się premiery Potępienia Fausta Berlioza, Mignona Thomasa i Carmen Bizeta. W XX wieku dołączyły Pelléas et Mélisande Debussy'ego i L'heure espagnole Ravela.

Carmen szła na deskach ponad 2500 razy i obok niej stałe miejsce mają Cavalleria Rusticana, La dame blanche, La fille du régiment, Lakmé, Manon i Mignon. Za cel stawia sobie powrót do własnej historii i odkrywanie unikatowego repertuaru, by opery trafiły do szerszej widowni. Osoby na wózkach mają tu swobodny dostęp.