Lamarck et sa fille Aménaïde Cornélie

Lamarck et sa fille Aménaïde Cornélie to paryska płaskorzeźba, łącząca sztukę, historię nauki i rodzinne wspomnienie. Płaskorzeźba przedstawia Jean-Baptiste’a de Moneta de Lamarcka oraz jego córkę Aménaïde Cornélie. Dzieło znajduje się z tyłu cokołu i pełni funkcję pamiątki po uczonym oraz jego córce. Lamarck zasłynął z wczesnej teorii ewolucji organizmów żywych. Relief przypomina o jego pracy nad botaniką i zoologią oraz roli w paryskim Jardin des Plantes. Jego dorobek wpisał go w historię nauki.

Aménaïde Cornélie towarzyszy ojcu w kompozycji, a jej imię odwołuje się do literatury i antycznej historii. Imię to wyprzedzało modę na rewolucyjne imiona we Francji. Napis na reliefie wyraża przekonanie córki, że potomność doceni Lamarcka i przywróci mu należne uznanie. Motyw ten podkreśla trwałość pamięci o jego pracy. Lamarck urodził się w 1744 roku w Pikardii, rozpoczął karierę wojskową, a później poświęcił się nauce. Relief łączy portret ojca z obecnością córki. W paryskim miejscu spotykają się dzieje biologii, sztuka pamiątkowa i opowieść o więzi rodzinnej.