Institut d'Art et d'Archéologie

Na paryskim kampusie Michelet stoi gmach uczelni, który sam w sobie jest lekcją historii sztuki: Institut d'Art et d'Archéologie. Paul Bigot zaprojektował go na początku dwudziestego wieku, a budowa trwała od 1924 do 1932 roku. Wewnątrz pracują dwie uczelniane jednostki: katedra sztuki i archeologii Sorbony oraz szkoła historii sztuki i archeologii uniwersytetu Paris 1 Panthéon-Sorbonne.

Szkielet z żelbetu kryją fasady z jaskrawoczerwonej cegły, wytwarzanej w cegielni Gournay w Vitry-sur-Seine. Styl jest eklektyczny: czerpie m.in. z toskańskiego renesansu i z Pałacu Dożów w Wenecji. Budynek porównywano do synagogi, hammamu, a nawet Alhambry w Granadzie. Elewację zdobi czerwony fryz terakotowy z odtworzeniami słynnych rzeźb: gargulców o lwich twarzach z Himery i fragmentów fryzu partenońskiego. Fryz pokazuje też rzeźby ze starożytnego Egiptu, Asyrii i z Angkor Wat. Drzwi wykonał Raymond Subes: łączą w sobie motywy różnych epok sztuki.

Pierwotnie wnętrze wypełniała pionierska biblioteka książek o sztuce, którą w 1908 roku zainicjował projektant Jacques Doucet. Później zbiory trafiły do Bibliothèque nationale de France, a w 1997 roku zastąpiła je Bibliothèque Michelet. Gmach wpisano w 1996 roku na listę zabytków jako Monument historique, a w latach dwutysięcznych przeszedł gruntowną renowację. Na czerwonej fasadzie czytasz więc kanon, który studenci omawiają na zajęciach w środku.