Tòa nhà trung tâm Bưu điện Hà Nội

Naprzeciwko jeziora Hoàn Kiếm, w samym sercu Hanoi, stoi centralny budynek Poczty Hanoi. Trzy główne gmachy ciągną się wzdłuż ulic Đinh Tiên Hoàng, Lê Thạch i Đinh Lễ, zamykając nieprzerwaną linię fasad nad samą wodą. W ich bryłach łączą się neoklasycyzm z Art Deco, odziedziczone po francuskiej architekturze kolonialnej.

Serce zespołu stanowi budynek z 1901 roku, zaprojektowany przez francuskiego architekta Henri Vildieu na miejscu dawnej pagody Báo Ân. Poczta w Hanoi powstała w 1883 lub 1884 roku, a już w 1888 roku telegraf połączył miasto ze Sajgonem. Rosnące zapotrzebowanie na łączność wymuszało kolejne rozbudowy. Na początku lat czterdziestych XX wieku przy Đinh Lễ dobudowano obiekt o wysokich kolumnach i charakterystycznych szklanych blokach. W 1945 roku, w czasie rewolucji sierpniowej, i w roku następnym poczta służyła jako strategiczny węzeł łączności i propagandy. W latach siedemdziesiątych dawny budynek centralny ustąpił miejsca pięciopiętrowej budowli o radzieckim charakterze, zwieńczonej wieżą zegarową.

Dziś przy jednym brzegu stykają się trzy epoki: francuski klasycyzm przełomu wieków, Art Deco lat czterdziestych i surowa nowoczesność lat siedemdziesiątych. Z drugiej strony jeziora widać tę opowieść w całości, a ponad dachami góruje zegar podarowany przez Chiny. Właśnie ta wieża stała się kulturowym symbolem Hanoi, punktem orientacyjnym, który poznajesz z daleka.