Schauspielhaus Köln

Schauspielhaus Köln to miejska scena dramatu przy Offenbachplatzu w Kolonii, działająca w ramach Bühnen der Stadt Köln obok Opery Kolońskiej. Zaprojektowany przez Wilhelma Riphahna budynek z lat powojennych podlega ochronie jako zabytek architektury. Oprócz głównej sceny teatr dysponuje kilkoma mniejszymi salami.

Kolońska tradycja teatralna sięga średniowiecza, choć pierwszy dedykowany teatrowi dom otwarto dopiero w 1782 roku. Jego następcę strawił pożar w 1869 roku, a w 1872 roku stanął przy Glockengasse kolejny dom. W maju 1898 roku ruszyła budowa gmachu przy Habsburgerringu według neobarokowego projektu Carla Moritza. Ukończony w 1902 roku budynek oferował 1800 miejsc, restaurację i taras ogrodowy, a kosztował 3,9 miliona marek. W latach dwudziestych dyrektor Gustav Hartung ściągał do Kolonii znanych aktorów z Berlina, dając scenie ogólnokrajowy rozgłos. W 1929 roku, mimo sprzeciwu konserwatywnej partii Centrum, wystawiono Operę za trzy grosze Bertolta Brechta, dzięki wstawiennictwu nadburmistrza Konrada Adenauera. W sierpniu 1943 roku nalot bombowy zniszczył lub ciężko uszkodził oba domy. Już w sierpniu 1945 roku spektakle wróciły do auli uniwersyteckiej i sali Muzeum Rautenstrauch-Joest, używanej do 1994 roku.

Po latach prowizorek zespół wrócił do własnego gmachu, otwartego w 1962 roku premierą Zbójców Schillera. Główna widownia liczy 830 miejsc, a mniejsze przestrzenie, Schlosserei i Erfrischungsraum, mieszczą odpowiednio 120 i 60 widzów. Do 2015 roku działała też Halle Kalk na 200 miejsc, a w czasie remontów widownię przenoszono do tymczasowych Depot 1 i Depot 2. W dorobku teatru zapisały się greckie tragedie, które Hansgünther Heyme wystawiał we współpracy z filologiem klasycznym Wolfgangiem Schadewaldtem. Gdy w 2010 roku ruszył kolejny gruntowny remont, za zabytkowym gmachem stanęła inicjatywa obywatelska. Referendum z kwietnia tego roku potwierdziło, że mieszkańcy chcą zachować tę scenę.