Sirgensteinhöhle

Sirgensteinhöhle leży w wapiennej skale na Jurze Szwabskiej, około trzydziestu pięciu metrów nad dnem doliny Ach. Otwór wejściowy ma sześć metrów szerokości, wychodzi na południowy zachód i znajduje się pod skalnym okapem. Wnętrze ciągnie się przez około czterdzieści metrów, a jego tylna część ma otwory w stropie wpuszczające światło.

W 1906 roku R. R. Schmidt rozpoczął badania warstw jaskini, odsłaniając ślady neandertalczyków oraz wczesnych Homo sapiens. Najniższe poziomy mustierskie zawierały kamienne narzędzia, paleniska i przepalone kości, datowane na okres od pięćdziesięciu do trzydziestu pięciu tysięcy lat temu. Wyższe warstwy obejmują kultury oryniacką, grawecką i magdaleńską, z narzędziami kościanymi, grotami, przedmiotami z kości słoniowej oraz paciorkami z przewierconego mamuciego ciosu. Kości nosorożca włochatego, lwa jaskiniowego, renifera, konia i niedźwiedzia jaskiniowego pokazują, jakie zwierzęta trafiały do tego miejsca.

Południowa strona skały kryje mniejsze schronisko skalne, używane sporadycznie w późnym magdalenienie. Znaleziska z jaskini należą do dziedzictwa UNESCO „Jaskinie i sztuka epoki lodowcowej Jury Szwabskiej”.