Berliner Zoll- und Akzisemauer

Berlińska Mura Celna i Akcyzowa otaczała Berlin, jego przedmieścia oraz wiejskie tereny na wschodzie i południu. Powstała w latach 1734–1737 z rozkazu Fryderyka Wilhelma I Pruskiego. Nie służyła obronie miasta, lecz pobieraniu podatków od towarów wwożonych do Berlina i z niego wywożonych.

Początkowo tworzyły ją głównie drewniane palisady, które w latach 1786–1802 zastąpiono kamiennym murem wysokości czterech metrów. Całość miała czternaście bram miejskich, nazwanych od miejscowości, do których prowadziły drogi. Na Szprewie działały przejścia Oberbaum i Unterbaum, gdzie ciężkie pnie drzew utrudniały przemyt. Wraz z rozwojem Berlina mur przebudowywano, lecz w połowie XIX wieku zaczął przeszkadzać dalszej rozbudowie miasta.

Rozbiórka trwała od 1867 do 1870 roku, a przy Hannoversche Straße 9 zachował się niewielki fragment. Brama Brandenburska pozostaje najbardziej znanym reliktem dawnego założenia, zaprojektowanym przez Carla Gottharda Langhansa.