Glorieta de la Transsexual Sonia

W samym sercu Parc de la Ciutadella, tuż przed Cascadą Monumentalną, stoi pawilon muzyczny wzniesiony w 1884 roku. Zaprojektował go Antoni Maria Gallissà jako estradę dla miejskiej orkiestry, sięgając po kamień, żelazo i drewno. Okrągłą podstawę opasuje wypukła ławka wyłożona trencadísem, mozaiką z rozbitych na kawałki kafli. Siedem odcinków rozdzielają pilastry zwieńczone kulami, a ósmy mieści schody na główną platformę. Nad kutą żelazną balustradą osiem filarów dźwiga ośmiokątny dach z niewielką kopułą.

Dziś glorieta nosi imię Sonii Rescalvo Zafry, transpłciowej kobiety zamordowanej właśnie tutaj. Urodzona w 1956 roku w Cuenca, od młodości związana z Barceloną, występowała jako artystka rewiowa w teatrze Arnau przy Avinguda Paral·lel. Kiedy moda na rewie minęła, Sonia osiadła w samym parku, gdzie mieszkała i pracowała. We wczesny poranek 6 października 1991 roku grupa sześciu neonazistowskich skinheadów napadła śpiące na estradzie Sonię i jej przyjaciółkę. Sonia poniosła śmierć, a jej przyjaciółka Doris atak przeżyła. Było to pierwsze znane w Hiszpanii zabójstwo dokonane z powodu tożsamości transpłciowej ofiary. Miejsce stało się memoriałem: w 1993 roku zawisła tablica pamiątkowa, a w 2011 odsłonięto pomnik prześladowanych gejów, lesbijek i osób transpłciowych. Nadanie nazwy Glorieta de la Transsexual Sonia w 2013 roku uczyniło Barcelonę pierwszym miastem Europy, które poświęciło przestrzeń publiczną osobie transpłciowej.

Każdej rocznicy śmierci Sonii towarzyszą zgromadzenia z przemówieniami, występami i działaniami na rzecz praw osób LGBTQ+. Na poręczy pojawiają się wstążki i odręczne wiadomości wsparcia, a dla dzieci bywają warsztaty od wyplatania bransoletek po rozmowy o tożsamości płciowej. Ośmiokątny dach, który kiedyś przykrywał muzyków orkiestry miejskiej, dziś przykrywa pamięć kobiety, której imię nosi to miejsce.