Martini-Palais

Martini-Palais to dawna miejska rezydencja w Augsburgu, stojąca przy placu Ulrichsplatz. Pierwsze dokumenty wspominają o niej na początku XV wieku jako o własności obywatela Ulricha Kissingera. Mapy z około 1520 roku pokazują tu jeszcze trzy osobne posesje: dom od strony ulicy, dom zwrócony ku ogrodowi i łączący je budynek. W XVI wieku posesja często zmieniała właścicieli, a wśród nich byli mieszczanie, hrabiowie, pisarze miejscy i kupcy.

Dzisiejszy kształt uformowały dwie wielkie przebudowy, z XVIII i XIX wieku. W 1784 roku Johann Jakob Schüle scalił trzy dawne domy w jedną rezydencję. Pod koniec XIX stulecia posesję kupiła rodzina Martini. Viktor Martini, urodzony w 1832 roku, rozbudował rodzinne przedsiębiorstwo tekstylne i brał udział w zakładaniu Augsburskiej Kolei Lokalnej. W 1894 roku rodzina zatrudniła architekta Jeana Kellera, który przebudował skrzydło tylne i postawił wielokątną wieżę schodową w stylu francuskiego renesansu. Trzy lata później Keller ukształtował fasadę główną od strony placu w duchu neobaroku. Przedni korpus ma trzy kondygnacje i dwuspadowy dach, a jego centralny ryzalit wieńczy płytki trójkątny fronton. Cztery kolumny otaczają okrągły portal, a za wielkimi drzwiami dwuskrzydłowymi z kucymi okuciami otwiera się dziedziniec. Druga z głównych części, również trzykondygnacyjna, zwieńcza wieża o stożkowym hełmie. Skrzydła boczne spinają oba korpusy w jeden zamknięty zespół.

Od 1928 roku pałac należy do tekstylnej firmy Martini & Cie i podlega w Bawarii ochronie jako zabytek. Budynek przetrwał bombardowanie miasta w lutym 1944 roku, choć sprawozdania tamtych dni opisywały go jako wypalony. Wówczas za szczególnie cenne uchodziła rokokowa fasada, wymagająca pilnej ochrony, a w listopadzie 1946 roku konstrukcja odzyskała pełną stateczność.