Martini-Palais

Aan het Ulrichsplatz in Augsburg staat het Martini-Palais, een voormalig stadspaleis met een rijkelijk versierde gevel. Het voorste bouwdeel telt drie verdiepingen onder een zadeldak, met in het midden een risaliet die een vlak driehoekig fronton draagt. Vier zuilen omkaderen het ronde portaal van de entree. Zijvleugels verbinden dit deel met een eveneens drie verdiepingen hoge achterbouw.

In de vroege vijftiende eeuw duikt het huis voor het eerst op, als bezit van de burger Ulrich Kissinger. Gedurende de zestiende eeuw wisselde het pand vaak van eigenaar: burgers, graven, stadschrijvers en kooplieden volgden elkaar op. Historische kaarten uit omstreeks 1520 tonen drie losse huizen: een aan de straat, een naar de tuin gericht en een verbindende zijbouw. In 1784 bundelde Johann Jakob Schüle die drie huizen tot één aaneengesloten paleis. Eind negentiende eeuw kocht de familie Martini het complex. Viktor Martini, geboren in 1832, bouwde het familietextielbedrijf uit en werkte mee aan de oprichting van de Augsburger Localbahn. In 1894 liet de familie architect Jean Keller het achterste gebouw verbouwen, met een polygonale traptoren in Franse renaissancestijl. Drie jaar later, in 1897, gaf Keller de hoofdgevel aan het plein een neobarok aanzien.

Sinds 1928 behoort het huis tot de textielfirma Martini & Cie. In februari 1944 sloeg het bombardement op Augsburg ook hier toe: het gebouw brandde uit, maar bleef overeind. Zijn gevel gold als te waardevol om te verliezen. Tegen november 1946 stond het pand weer te boek als constructief stabiel. Het complex geniet bescherming als geregistreerd bouwmonument in Beieren. Achter de grote vleugeldeur met smeedijzeren beslag ligt een binnenplaats, waarboven het kegeldak van de traptoren uittorent.