Citerne Romaine

Citerne Romaine to podziemny rzymski zbiornik na wodę, ukryty tuż obok katedry w Antibes. Miasto na Lazurowym Wybrzeżu ma historię sięgającą czasów greckich i rzymskich. Takie cysterny gromadziły deszczówkę i wodę sprowadzaną akweduktami, by zaopatrywać mieszkańców oraz publiczne łaźnie. Wnętrze pozostaje niedostępne dla zwiedzających, bo cała budowla leży pod ziemią. Z góry można jednak wypatrzeć jej zarys.

Wykopaliska przy placu Mariéjol i w okolicach katedry pokazały, jak ta część miasta rosła. Najstarsze ślady osadnictwa sięgają V i VI wieku p.n.e.: zachowały się resztki domów i dziedzińców. Około III wieku przed naszą erą Grecy z Massalii, dzisiejszej Marsylii, założyli tu faktorię handlową Antipolis. Porządkując teren, wznieśli nowe mury i urządzili pomieszczenia z posadzkami z ubitej ziemi lub ubijanych dachówek. Te przestrzenie otwierały się na ulice biegnące wzdłuż dawniejszych granic. Za Rzymian stanęły mury murowane, często oparte na starszych ścianach. Jedno z pomieszczeń służyło za magazyn, w którym stały dolia, wielkie naczynia na zapasy. Wzdłuż południowej ulicy biegł przykryty kanał ściekowy z płyt twardego wapienia. Rzymscy budowniczowie wyłożyli cysternę wodoodporną zaprawą z kruszonych dachówek, żeby woda nie przeciekała. Niektóre pobliskie antyczne mury pełniły też funkcję murów oporowych na skalistym gruncie. W IV i V wieku ten rejon opustoszał i przykryły go warstwy malowanego tynku, płytek i cegieł z suszonej gliny. Wydobyta tu ceramika z różnych epok opowiada o handlu i codziennym życiu.

Zbiornik należał do większego monumentalnego zespołu, którego podbudowa wciąż widać wokół średniowiecznego zamku i dwóch wież nad przylądkiem. Wieczorem niebieskie podświetlenie wyznacza w ciemności obrys cysterny i nadaje wnętrzu atmosferę niemal krypty.