جامع المرسى أبو العباس

Nad placem obsadzonym palmami w Aleksandrii górują kremowe kopuły i smukły minaret meczetu Abu al-Abbasa al-Mursiego. Światło sunie po bladym kamieniu, obrysowując rzeźbione arabeski. Miasto miesza tu śródziemną swobodę z egipską głębią, a wiara, handel i wiedza spotykają się od wieków. Wielu odwiedzających uważa go za najpiękniejszy meczet w mieście.

Historia zaczyna się od Abu al-Abbasa al-Mursiego, sufickiego nauczyciela, który w trzynastym wieku przybył tu z Andaluzji. Zasłynął mądrością i współczuciem, a po jego śmierci uczniowie postawili nad grobem niewielkie sanktuarium. Przez stulecia sanktuarium rozrosło się w dzisiejszą świątynię. Kolejni fundatorzy i władcy przebudowywali ją i powiększali, a każdy pozostawił własną warstwę rzemiosła. Styl tej bryły łączy wpływy północnoafrykańskie z andaluzyjskimi. Wewnątrz czekają marmurowe kolumny i polerowane posadzki, po których rozlewa się światło z witraży.

Meczet pozostaje żywym miejscem kultu i przyjmuje także zwiedzających, którzy wchodzą z szacunkiem i poza porami modlitwy. W powietrzu wisi ciche echo kroków i odległe wezwanie do modlitwy. Grób andaluzyjskiego nauczyciela do dziś spoczywa w sercu tej świątyni.