جامع المرسى أبو العباس

Boven een palmenomrand plein in het Egyptische Alexandrië rijzen de crèmewitte koepels van de Abu al-Abbas al-Mursi-moskee op. Naast de koepels trekt een hoge, slanke minaret de blik omhoog, tot in de heldere lucht. Blijf je even staan, dan hoor je een zachte echo van voetstappen en in de verte de roep tot gebed. Veel bezoekers noemen dit de mooiste moskee van de stad.

Hier ontmoeten geloof, handel en kennis elkaar al eeuwenlang. In de dertiende eeuw komt de soefimeester Abu al-Abbas al-Mursi uit Andalusië naar de stad, waar wijsheid en mededogen hem vermaard maken. Na zijn dood bouwen zijn volgelingen een klein heiligdom boven zijn graftombe. Geleidelijk groeit dat heiligdom uit tot een moskee, en welgestelde beschermheren en heersers laten het gebouw meermaals herbouwen en vergroten. Elke opdrachtgever voegt opnieuw een eigen artistieke laag toe. Het resultaat combineert grote marmeren zuilen met een stijl die Noord-Afrikaanse en Andalusische invloeden verenigt.

Binnenin filtert licht door gekleurd glas en danst over de gepolijste marmeren vloeren. Die heldere rust nodigt uit tot een moment van bezinning. Tegelijk blijft het een actief huis van gebed, open voor gelovigen en bezoekers die buiten de gebedstijden met respect binnenkomen. Loop je daarna weer het plein op, dan glijdt het zonlicht over de bleke steen en tekent het de gesneden arabesken na.