Museo della Canzone Italiana

Het Museo della Canzone Italiana ligt in Sanremo, een stad met een sterke band met Italiaanse muziek en cultuur. De belangrijkste tentoonstellingsruimte bevindt zich in een echte trein in het Parco delle Sette Note, naast een kleine kapel voor Santa Cecilia. Locomotief Cirilla dateert uit 1910. Twee gerestaureerde centoporte-rijtuigen uit 1927 tonen de ontwikkeling van geluid en de menselijke stem.

Het ene rijtuig behandelt geluidsimitatie, het andere richt zich op stemopnames en de bijbehorende instrumenten. Je ziet muziekdozen, draaiorgels, mechanische piano’s, geperforeerde papierrollen, grammofoons, microfoons, radio’s, jukeboxen en instrumenten uit verschillende tijdperken. Alle apparaten blijven werkend, zodat hun werking en klank tastbaar worden. Er zijn ook persoonlijke voorwerpen, zoals de viool en dirigeerstok van Cinico Angelini en Pippo Barzizza, Gorni Kramers accordeon en Fausto Papetti’s saxofoon. Giacomo Puccini’s paspoort, Adriano Celentano’s gitaar, brieven van Lina Cavalieri en een ongepubliceerde romance van Ruggero Leoncavallo behoren eveneens tot de collectie.

Erio Tripodi richtte het museum begin jaren tachtig op vanuit zijn passie voor het Italiaanse lied. Het Sanremo Festival krijgt bijzondere aandacht met foto’s, handtekeningen, affiches, decorontwerpen, gebruikte microfoons en 1.200 gecatalogiseerde partituren vanaf 1951. Het archief omvat daarnaast 70.000 gecatalogiseerde platen en 10.000 bladmuziekpartituren. De inhuldiging vond in 1987 plaats door Luciano Pavarotti, die erevoorzitter werd. Door de treinrijtuigen voelt de geschiedenis van opname en reproductie hier opvallend dichtbij.