Maximilianbrunnen

Op de markt van een Duitse stad rijst de Maximilianbrunnen op: een hoge marktfontein van bijna vijf meter, bekroond met een geharnaste figuur. Wie omhoog kijkt, ziet bovenaan keizer Maximiliaan II, die uitkijkt over het plein waar mensen samenkwamen, handel dreven en water haalden.

De fontein dateert van 1570 en is het werk van Leonhard Baumhauer, een kunstenaar uit Tübingen. Hij zette de keizer als middelpunt boven het bekken, met een stenen scepter in de hand. Achter die gestalte schuilt een verhaal over macht en zelfstandigheid. Rond 1180 kreeg de stad marktrecht, en de gilderechten werden later het fundament van haar onafhankelijkheid als vrije rijksstad. Het monument moest hem ertoe bewegen die rechten terug te geven. In 1578 kreeg de stad de rechten terug, en het monument werd zo een blijvende herinnering aan dat voorrecht.

Tot 1900 diende dat bekken ook als drinkplaats voor dieren. Die combinatie past bij een waterrijke omgeving: het stadsgebied telt zesentachtig fonteinen, waarvan eenendertig door natuurlijke bronnen worden gevoed. De opgeheven arm en het stenen scepter laten de keizer lijken op een bevroren ceremonie, terwijl onder hem eeuwenlang dieren dronken.