Leibniz-Denkmal

Midden op het Opernplatz in Hannover, aan de zuidelijke punt van het plein, kijkt een bronzen hoofd van tweeeneenhalf meter hoog de stad in. Het beeld uit 2008 is het Leibniz-Denkmal, gemaakt door kunstenaar Stefan Schwerdtfeger ter ere van Gottfried Wilhelm Leibniz, de veelzijdige geleerde die hier bijna veertig jaar woonde en werkte. Het hoofd rust op een sokkel van graniet en weegt 750 kilogram; de gieterij Noak in Berlijn goot het. Je herkent het gezicht meteen als silhouette: een scherpe contour, geen portret in detail.

De opzet wordt pas echt bijzonder als je eromheen loopt. De ene kant van de kop toont Leibniz' binaire getallensysteem, de reeks nullen en enen waarop ook jouw computer vandaag nog rekent. De andere kant draagt zijn levensmotto "eenheid in verscheidenheid". Informatieborden bij het monument vertellen verder over zijn leven en over zijn rol bij de ontwikkeling van de differentiaalrekening, het wiskundige instrument waarmee hij wereldgeschiedenis schreef.

Wat het beeld tot iets van de stad maakt, is hoe het tot stand kwam. Journalisten Friedrich Oehler en Hartmuth Schultz namen het initiatief, een groep particuliere donateurs betaalde de rekening, en het resultaat was een geschenk aan de Hannoveranen: hun geleerde, weer zichtbaar op straat. Loop er dus even langs als je op het Opernplatz bent, ga dichtbij staan en lees de nullen en enen op het brons: het gedachtegoed van een van de scherpste denkhoofden uit de Europese geschiedenis, gegoten in 750 kilogram metaal.