Synagoge Hohe Weide

Aan de hoek van de Hohe Weide en de Heymannstraße in Hamburg staat een vijfhoekig gebouw onder een koperen dak. Witte kunststeenplaten bedekken de gevel, met een Davidster als bekroning op het koper. Het is de Synagoge Hohe Weide, de eerste die de stad na de Tweede Wereldoorlog kreeg. Karl Heinz Wongel en Klaus May tekenden het ontwerp, en de inwijding volgde in 1960. Samen met een gemeenschapscentrum en de rabbijnswoning geeft het uit op een binnenplaats.

De Vrije en Hanzestad Hamburg stelde halverwege de jaren vijftig het terrein beschikbaar. Op 9 november 1958, precies twintig jaar na de Novemberpogroms, legde men de eerste steen. Aan de ingang zie je de metalen deuren van kunstenares Traute Beermann, met een Hebreeuwse inscriptie uit Psalm 122 vers 7. Binnen verbindt een foyer de gebedsruimte met de gemeenschapszaal, terwijl een kleinere zaal ook als zelfstandige gebedskamer kan dienen. De arke met de Torarol staat aan de oostzijde, met de vrouwengalerij langs de tegenoverliggende zijden. De bima neemt het middelpunt van de ruimte in, zoals de asjkenazisch-orthodoxe traditie voorschrijft. Per zijde tonen vijf hoge ramen van schilder Herbert Spangenberg joodse symbolen: Davidster, Wetstafelen, Torarol, Menora en kruidendoos. Verder herbergt het gebouw een mikwe, een evenementenzaal en voorzieningen voor het gemeenschapsleven. Daarnaast maakt de gemeente gebruik van het pand van de voormalige Talmud-Tora-School in de Grindelhof.

Een gedeelte van de Hohe Weide is vanwege het risico op aanslagen voor auto's afgesloten. De politie bewaakt de synagoge al sinds begin jaren negentig. Tegelijk bewaart de gemeente sinds 1992 de chanukkia van de voormalige gemeente van Altona, een licht uit de zeventiende eeuw.