Deichtorhallen

Tussen de binnenstad en de Hafencity staan in Hamburg twee hallen van staal en glas: de Deichtorhallen. Ze verrezen tussen 1911 en 1913 als markthallen op het terrein van het voormalige Berliner Bahnhof. Tot de weinige overgebleven voorbeelden van industriele architectuur uit de overgangstijd tussen jugendstil en twintigste-eeuws ontwerp behoren ze zonder meer. Achter die stalen gevels huist een van de grootste centra van Europa voor hedendaagse kunst en fotografie.

De noordelijke hal is een langgerekt gebouw met drie beuken en een vloeroppervlak van 3.800 vierkante meter. De zuidelijke hal meet 1.800 vierkante meter, draagt een lantarendak en huisvest sinds 2003 het Haus der Photographie. De open constructie blijft onder elke tentoonstelling het beeld bepalen. Het internationale programma opende er op 9 november 1989 met Einleuchten, samengesteld door Harald Szeemann. Wolfgang Tillmans, Martin Parr en Gilbert & George toonden er door de jaren heen hun werk. Vanaf 2011 hoort de Sammlung Falckenberg in het stadsdeel Harburg er als satellietlocatie bij. De artistieke koers ligt sinds 2009 in handen van Dirk Luckow.

Wie de noordelijke hal binnentreedt, ziet een neonlijn van Mario Merz en daarnaast een Blue Disc van Imi Knoebel. Ook de taalcilinders van Rupprecht Matthies zijn er thuis. Het complex is rolstoeltoegankelijk en maakt deel uit van de Kunstmeile, de wandelroute die Hamburgs kunstinstellingen verbindt. Op het Deichtorplatz, bij de hallen, staat een sculptuur van Richard Serra.