Ruine der Franziskaner-Klosterkirche

De Ruine der Franziskaner-Klosterkirche staat in Berlijn als overblijfsel van een franciscaner kloosterkerk uit 1250. De eerste kerk bestond uit veldsteen en was 52 meter lang en 16 meter breed. In de eerste helft van de veertiende eeuw maakte een driebeukige basiliek van baksteen plaats voor dit vroege gebouw. De kerk kreeg daarmee een vierbeukig schip en een lang koor met een veelhoekige afsluiting.

Ludwig II, keurvorst van Brandenburg, werd hier in 1365 begraven, terwijl de plek later de eerste drukkerij van Berlijn huisvestte. De Reformatie sloot het klooster in 1539, maar het Evangelische Gymnasium zum Grauen Kloster bleef met de locatie verbonden. Karl Friedrich Schinkel en Otto von Bismarck behoren tot de bekende personen die hier hun sporen nalieten. Bombardementen verwoestten de kerk op 3 april 1945, waarna de ruïnes tussen 1959 en 1963 werden beveiligd. Vandaag bieden de bakstenen muren ruimte aan tentoonstellingen, toneelstukken en concerten. Houd vooral de twee torens aan de westzijde voor ogen, die in 1842 werden toegevoegd.