Chiesa di Santa Maria di Piazza

Chiesa di Santa Maria di Piazza, sade neoklasik cephesiyle başlayan ve ışığı sunağa yönelten bir mimari yapıdır. Bugünkü kilise, büyük ölçüde on sekizinci yüzyılda biçimlendi. Bernardo Antonio Vittone, uzun eliptik nefi, lunetlerle açılan tonozları ve ışık alan kubbeyi tasarladı. Kubbenin kıvrımlı birleşimleri, okulusları ve pencereleri ışığı doğrudan apsise taşır. Bu düzen, iç mekânda ışığı mimari bir unsura dönüştürür ve yüksek sunağın çevresini belirginleştirir. Guala’ya atfedilen Meryem’in Göğe Kabulü, dönemin yüksek sunak tablosuydu. Barnaba Panizza, on dokuzuncu yüzyılda cepheye ölçülü neoklasik görünüm verdi. Kilisenin adı, Orta Çağ kayıtlarında sancta maria de platea biçimiyle geçer.

Yirminci yüzyılın bombardımanları ana kubbeyi yıktı ve yapıda ağır hasar bıraktı. Savaş sonrası restorasyonlar, presbiteri, cepheyi ve çan kulesini yeniden kurdu. Sacramentini cemaati, 1910’dan beri bu kilisenin sorumluluğunu taşır ve litürjik yaşamını sürdürür. Bu topluluk, Aziz Pierre Julian Eymard’ın 1856’da kurduğu bir dini cemaattir. Kilise, 1864’te onaylanan bu cemaatin gece düzenlediği Efkaristiya adorasyonu ve ibadet nöbetleriyle canlılığını korur. Mimari ışık düzeni, ibadet işleviyle birlikte yapının temel niteliğini oluşturur.