Chiesa di Santa Maria Liberatrice

Milano'nun Vigentino-Morivione semtinde Chiesa di Santa Maria Liberatrice, İkinci Dünya Savaşı'nın hemen ardından doğan bir yapıdır. Her şey, Başpiskopos Ildefonso Schuster'in adağıyla başlar: savaş bitince Meryem'e yeni bir kilise adanacaktır. Hızla kentleşen bu semt, adağın karşılığını bulduğu toprak olur. Yapım 1952'de resmen önerilir, ilk taşı 1956'da Giovanni Battista Montini koyar. Bu isim, ileride Papa VI. Paulus olarak tarihe geçer. Kilisenin takdisi içinse 26 Ekim 1958 günü seçilir.

Mimar Ezio Cerutti'nin tasarımı, cephenin tamamını saran bir portikoyla dışarıdan ızgara gibi okunur. Cephenin bir bölümü bal peteği desenli sıvasız tuğladan kurulur, bir bölümünü ressam Carlo Varese'nin mozaikleri süsler. Mozaiklerde tahtta oturan Meryem'le çocuk, halkın savaş yıllarındaki acısı ve arka planında Duomo'nun durduğu kardinalin takdis sahnesi yan yana dizilir. Kapıdan içeri adım attığınızda ise ortası altıgen bir plan, tek bir nef, betonarme sütunlar ve tonozlu bir tavan karşılar. Duvarlar yine sıvasız tuğladan kurulur, geleneksel bir apsisin yerini hafifçe yükseltilmiş bir altar ve presbiteryum alır.

Apsis duvarında Ferdinando Monzio Compagnoni'nin freski yayılır: savaş yıkımının sahneleri, düşmanı kovan bir melek ve zafer kazanan İsa. Kompozisyonda Milano'lu azizler ve melekler de boy gösterir, fonda Sant'Ambrogio Bazilikası ayırt edilir. Eski Assunta kilisesinin modern karşılığı olan bina turist güzergâhlarının dışında kalır ama yerel topluluğun sevgisini kazanır. Cephede Duomo, apsiste Sant'Ambrogio belirir: Milano, buraya iki kez kendini yazmış.