Eisenbachhain

Eisenbachhain është një pyll i mbrojtur në Gjermani, ku lisat e lashtë formojnë një peizazh të veçantë natyror. Disa prej këtyre lisave kanë mbi tre shekuj. Mes tyre rriten ahu dhe mështekna të vjetra, me trungje të përdredhura dhe degë të fuqishme. Ky vend ishte dikur një pyll kullotash, ku bagëtitë ushqeheshin nën kurorat e pemëve. Hapësirat e gjera mes pemëve më të vjetra ruajnë gjurmët e kësaj historie.

Që prej vitit 1937, Eisenbachhain mbrohet si rezervat natyror dhe pyll i paprekur. Këtu nuk priten drurët, ndaj pylli zhvillohet sipas cikleve të veta natyrore. Kur një pemë e madhe rrëzohet, drita arrin tokën dhe fidanët e rinj të ahut rriten në hapësirën e krijuar. Trungjet e kalbura mbeten aty dhe ofrojnë strehë për shumë kafshë. Skifterët, qukapikët dhe zogj të tjerë përdorin pemët e vjetra për fole ose për të gjetur ushqim. Në zgavrat dhe drurin e vdekur jeton edhe eremiti evropian, një brumbull i rrallë.

Eisenbachhain tregon si një pyll plaket, rrëzohet dhe përtërihet pa ndërhyrje njerëzore. Shtigjet kalojnë pranë trungjeve me myshk, degëve të rëna dhe pemëve shekullore. Herë pas here, trokitja e qukapikëve zbulon jetën që fshihet mes kurorave.