Grønnåsen kirke

Grønnåsen kirke qëndron e fshehur mes një grupi drurësh, në shpatin verior të ishullit, në Norvegji. Dërrasat vertikale gri, pa asnjë stol, i japin ndërtesës një prani të qetë dhe të qëllimshme në peizazh. Në vitin 1996 arkitektët Eigill Hallset dhe Kolbrun Ragnarsdottir e ngritën si kishë pune. Ky model i pasluftës vendos zyrat e famullisë dhe sallën e bashkësisë në të njëjtin trup me shenjtëroren. Korridoret e qarta dhe dhomat e thjeshta e dëshmojnë këtë mendim në çdo cep.

Brenda, një bosht i vetëm çon syrin nga dera e hyrjes, përgjatë tavanit të pjerrët, deri te altari. Një dritare në kreshtën e kulmit ndjek të njëjtën vijë dhe hedh poshtë një shtyllë drite të pandalë. Kjo dritë e shënon shenjtëroren si zemër të ndërtesës. Nga një anë, një radhë dritaresh ngjitet bashkë me tavanin dhe zgjatet deri te kambanora e hapur. Kulla mbaron në murin pas altarit dhe merr pjesë në ecjen e brendshme të ndërtesës. Materialet mbeten të thjeshta, dru e beton të lëna rrafsh, që drita të bëhet zbukurimi kryesor i hapësirës.

Organoja e vitit 2001, punë e firmës gjermane Alfred Führer, flet në frymë baroke me trakturë mekanike. Organistët e lëvdojnë qartësinë e saj dhe mënyrën si regjistrat ndihen në dhomë, aq sa këtu janë bërë incizime. Shërbimet, koncertet dhe korët e fëmijëve mbajnë gjallë dhomat, ku familjet kalojnë nga kafja e sallës te qetësia e shenjtërores. Ngrini kokën dhe ndiqni shiritin e dritës nga hyrja te altari, një vijë që ju tregon ku jeni dhe pse.