Marguerite d'Angoulême

Në kopshtin e Luksemburgut të Parisit, mbi terracën perëndimore që shikon basenin e madh qendror, qëndron një skulpturë mermeri 2,3 metra e lartë. Ajo paraqet Marguerite d'Angoulême dhe e krijoi skulptori Joseph Stanislas Lescorne në 1845. Statuja bën pjesë në ciklin "Mbretëreshat e Francës dhe gra të famshme", të porositur nga mbreti Louis Philippe I për t'i zbukuruar tarracat e kopshtit që mbikëqyrin pjesën e rregullt qendrore.

Gratë në atë mermer kanë pas historinë e tyre të madhe. Marguerite, e lindur në prill 1492, ishte motra e mbretit François I dhe u martua fillimisht me Charles IV të Alençon për arsye politike; pas vdekjes së tij në 1525 u lidh me Henry II të Navarrës dhe u bë mbretëreshë e Navarrës. Ajo konsiderohej ndër gratë më të ditura të epokës: mbrojtëse e arteve dhe shkrimare poezish e dramash. Kur spanjollët e burgosën të vëllanë, ajo mori pjesë vendimtare në bisedimet për lirimin e tij. Gjithashtu ishte nëna e Jeanne III të Navarrës dhe stërgjyshja e Henry IV, pra paraardhese e mbretërve Bourbon të Francës.

Atë histori e shikon edhe vetë qëndrimi i saj: një krah i mbështetur mbi bark dhe gishti tregues i majtë i prek lehtë dhëmbët, një pozë e të menduarit të thellë. Rreth saj shtrihet parku publik i të gjashtëve, ku rrinë edhe Senati Francez në Pallatin e Luksemburgut, dhe rrugica që të çon deri te statuja e pret edhe karrigorren.