Invalidenpark

Invalidenparki shtrihet në Berlin, një copë e gjelbër që mban gjurmët e tri shekujve. Fillimisht kjo zonë shërbente si kopsht për banorët e Invalidenhausit, një shtëpi për veteranët e luftës, dhe më 1843 u bë park publik, me gjasë sipas projektit të peizazhistit të njohur Peter Joseph Lenné. Këtu ndahet ditën mes njerëzve që kalojnë nga një mbledhje në tjetrën dhe atyre që thjesht kërkojnë një stol në hije.

Dy monumente i dhanë dikur parkut dinjitet: Invalidensäule, kolona kushtuar ushtarëve prusianë të rënë në konfliktet e mesit të shekullit XIX, dhe Gnadenkirche, kishë e ngritur në fund të të njëjtit shekull. Lufta e Dytë Botërore i shkatërroi të dyja, dhe pas saj parku ra në mëlang, sidomos gjatë ndarjes së Berlinit kur Muri kalonte për afty. Në vitet nëntëdhjetë peizazhisti francez Christophe Girot e ktheu nga rrënoja me një plan të ri.

Zemra e këtij plani është një pellg i madh uji, mbi të cilin të çon një skulpturë prej graniti ku mund të ecësh vetë: "Sinkende Mauer", Muri i Fundosur, që dukej sikur zhytet ngadalë në ujë. Ajo kujton njëkohësisht Muri i Berlinit që rrëzua dhe kishën që nuk u ngrit më, ndaj ecja mbi të bëhet vetë një lloj përkujtimi. Pemët e vjetra të ruajtura në anën veriore japin hije dhe gjelbërim, ndërsa pjesa jugore me rasat e granitit kalon butësisht nga parku klasik në një shesh qyteti.