Dom St. Kilian

Dom św. Kiliana w Würzburgu to rzymskokatolicka katedra poświęcona patronowi miasta. Romański budynek ma około 103 metrów długości i należy do największych kościołów tego stylu w Niemczech. Krzyżowy układ, dwie wieże i późniejsze dodatki gotyckie oraz barokowe tworzą jego charakterystyczną sylwetkę. Katedra jest siedzibą biskupa Würzburga i od stuleci miejscem pochówku książąt-biskupów.

Budowę obecnej świątyni rozpoczęto w 1040 roku pod kierunkiem biskupa Brunona, a ukończono ją w 1075 roku. Po pożarach, przebudowach i zniszczeniach wojennych odbudowę zakończono w 1967 roku. Wnętrze łączy romańskie proporcje z barokowym stiukiem, płaskim drewnianym stropem nawy oraz kaplicą Schönbornów projektu Balthasara Neumanna. W podwójnej krypcie zachowały się grób Brunona, studnia, grób Konrada z Querfurtu i brodata twarz uznawana za najstarsze dzieło sztuki w katedrze. Wysoki ołtarz przechowuje czaszki Kiliana, Totnana i Kolonata, przeniesione tutaj w 752 roku.

Wśród zabytków wyróżniają się nagrobki Rudolfa II von Scherenberga i Lorenza von Bibry, wykonane przez Tilmana Riemenschneidera. W katedrze znajduje się także dwadzieścia dzwonów o łącznej wadze 26 ton. Największy, Salvator, waży 10 ton i ma około 2,3 metra średnicy. Stara dzwonnica skrywa również dzwon Lobdeburg z 1257 roku, ocalały podczas wojennych zniszczeń.