Area archeologica di Corte Sgarzarie

Area archeologica di Corte Sgarzarie w Weronie odsłania część rzymskiego kompleksu kapitolińskiego przy dawnym forum miasta. Najważniejszym zachowanym elementem pozostaje kryptop­ortyk, czyli zadaszony korytarz wspierający sztuczny nasyp pod świątynią. Do podziemnej przestrzeni prowadzą schody od decumanus maximus, a jej sklepione nawy miały około 4,5 metra szerokości.

Kompleks powstał w drugiej połowie I wieku p.n.e. i ukończono go około 20 roku p.n.e., gdy Werona otrzymała status rzymskiego municipium. Świątynia była poświęcona Jowiszowi, Junonie i Minerwie oraz miała trzy wewnętrzne cele. Jej plan mierzył około 42 metry długości i 35 metrów szerokości, z pronaosem głębszym niż 20 metrów. Późniejszy pożar uszkodził triportyk, a po opuszczeniu budowli jej sklepienia zawaliły się pod koniec VII wieku. Nad rzymskimi ruinami powstały później zabudowania średniowieczne, w tym dom wieżowy i loggia del Mangano.

W kryptopor­tyku odkryto dwa brązowe fragmenty rzymskich tablic katastralnych z końca I wieku p.n.e. Zachowują nazwiska właścicieli oraz pomiary działek, w tym osób o celtyckim pochodzeniu. W średniowieczu Corte Sgarzarie służyła jako miejsce obróbki i handlu wełną, łącząc rzymską administrację z późniejszym życiem gospodarczym Werony.