Caños de Carmona

Caños de Carmona to rzymski akwedukt zachowany w Sewilli, którego ceglane arkady przypominają o dawnym systemie wodnym miasta. Pierwotnie doprowadzał wodę ze źródła Santa Lucía w Alcalá de Guadaíra do rzymskiego Hispalis.

Budowla powstała w I wieku przed Chrystusem i miała około 17,5 kilometra długości. Obejmowała podziemne przewody oraz blisko 400 łuków wspartych na filarach, a miejscami także górne arkady. W XII wieku kalif almohadzki Abu Yaqub Yusuf polecił ją odbudować i ulepszyć. Woda zasilała cysterny, łaźnie, fontanny, ogrody królewskie, rezydencje i kilka młynów, dostarczając nawet 5000 metrów sześciennych dziennie. Około 20 szybów umożliwiało wentylację oraz dostęp do podziemnych odcinków podczas napraw.

Większość konstrukcji rozebrano w XX wieku, lecz trzy pięciołukowe fragmenty przetrwały w Sewilli. Pojedyncze arkady stoją przy Calle Cigüeña i na początku Calle Luis Montoto, natomiast podwójna znajduje się przy skrzyżowaniu z Calle Jiménez Aranda. Jeden z zachowanych odcinków był częścią filarów mostu kolejowego Puente de la Calzada. W jego wnęce umieszczano niegdyś figurę Virgen de las Madejas, której współczesna ceramiczna kopia pochodzi z 1993 roku.