Terme di Caracalla

Terme di Caracalla w Rzymie to rozległe ruiny jednego z największych cesarskich kompleksów łaźni starożytności. Zachowane ceglane mury wznoszą się miejscami na wysokość trzydziestu sześciu metrów. Budowę zainicjował cesarz Karakalla, a centralny gmach otwarto w dwieście szesnastym roku. Prace trwały także po jego śmierci. Wzdłuż głównej osi następowały po sobie kaldarium, tepidarium, frigidarium oraz natatio, czyli wielki basen częściowo otwarty. Dwie palestry, szatnie i biblioteki tworzyły przestrzeń kąpieli, ćwiczeń, lektury oraz spotkań.

Kolorowe marmury, szklane mozaiki, malowane stiuki i setki posągów zdobiły niegdyś sale oraz ogrody. Pod ziemią zachował się labirynt korytarzy, gdzie piece i kotły podgrzewały wodę, a przewody zasilały cały kompleks. Znajduje się tam również duże mitreum z widoczną fossą sanguinis, prawdopodobnie używaną podczas obrzędów inicjacyjnych. W pięćset trzydziestym siódmym roku uszkodzenie akweduktów zakończyło działalność łaźni. Od XX wieku potężne ruiny służą także jako scena letnich przedstawień operowych. Zwróć uwagę na wysokość murów: pokazują skalę budowli stworzonej dla tysięcy ludzi.