Dreieinigkeitskirche

Dreieinigkeitskirche w Ratyzbonie powstała w latach 1627–1631, podczas wojny trzydziestoletniej. Ten wczesnobarokowy kościół ma kamienną fasadę z boniowanymi narożnikami, przypominającymi dawną architekturę obronną. Hanns Carl zaprojektował wnętrze jako szeroką, wysoką salę bez pojedynczej kolumny podtrzymującej strop. Dzięki temu ponad tysiąc osób mogło swobodnie widzieć ołtarz i ambonę.

Drewniane sklepienie kolebkowe zawieszono na więźbie dachowej, a jego ciężar spoczywa wyłącznie na murach zewnętrznych. Żebrowanie wykonano z lekkich, pustych form z tkaniny i kleju zamiast ciężkiego stiuku. Południowy przykościelny cmentarz zachował pamięć o wygnanych protestantach z Austrii i Czech oraz szwedzkim oficerze poległym w bitwie. Nad drzwiami i wewnątrz pojawia się herb Ratyzbony z dwiema skrzyżowanymi kluczami, a pod emporą organową znajduje się oratorium księżnej Teresy von Thurn und Taxis. Wejście na wieżę otwiera szeroki widok na dachy i panoramę miasta.