Chiesa di San Sepolcro

W samym środku Mediolanu stoi Chiesa di San Sepolcro, kościół wzniesiony w roku 1030 z fundacji Benedetta Ronzone. Pierwotnie nosił wezwanie Świętej Trójcy, lecz w 1100 arcybiskup Anselmo da Bovisio poświęcił go na nowo Świętemu Grobowi w Jerozolimie. Dokonało się to w gorączce wypraw krzyżowych, a plan świątyni miał odtąd przywoływać Anastasis w Jerozolimie, znaczące dla chrześcijan miejsce.

Dzisiejszą elewację zawdzięcza świątynia przebudowie z końca XIX stulecia, prowadzonej przez architektów Gaetano Morettiego i Cesare Navę. Wybrali styl romański, uznany za lepiej odpowiadający średniowiecznym korzeniom miejsca, i dopasowali do niego dwie dzwonnice. Wówczas przeniesiono także do wnętrza wcześniejszy fresk pędzla Bramantino. Wnętrze opowiada inny rozdział: zachowuje barok, a atrium przypisuje się Francesco Marii Richino. Ściany zdobią freski Carla Bellosio ze scenami św. Karola przy grobie oraz św. Filipa Neriego. Przyciągają uwagę rzeźby z terakoty, między nimi Ostatnia Wieczerza i tryptyk ukazujący śmierć Chrystusa.

Pod kościołem czeka krypta, ponownie udostępniona zwiedzającym w 2016 roku. Jej posadzkę tworzą marmurowe płyty z czasów rzymskich, pozostałość dawnego forum, które stało dokładnie w tym miejscu. Modlił się w niej św. Karol Boromeusz, a chowano tu znamienite rodziny i ojców oblatów. Schodząc w dół, stawiasz stopę na marmurze, po którym chodzili mieszkańcy antycznego miasta.