Basilica di San Vittore al Corpo

Basilica di San Vittore al Corpo stoi w centrum Mediolanu jako katolicka świątynia o początkach sięgających IV wieku. Jej obecny wygląd powstał podczas przebudów prowadzonych między XVI a XVII stuleciem. Trójnawowe wnętrze ma plan krzyża łacińskiego, korynckie pilastry i kasetonowe sklepienie kolebkowe ozdobione przedstawieniami świętych. Nad skrzyżowaniem naw wznosi się kopuła wsparta na czterech potężnych filarach.

Pod schodami zachowały się fundamenty ośmiobocznego cesarskiego mauzoleum, dekorowanego marmurem i mozaikami. Badacze łączą je prawdopodobnie z cesarzem Maksymianem, choć pierwszym znanym pochówkiem pozostaje grobowiec Walentyniana II. W średniowieczu świątynią opiekowali się benedyktyni, a później oliwetanie, którzy rozpoczęli wielką przebudowę w 1560 roku. Przy projekcie pracowali Vincenzo Seregni, Galeazzo Alessi, Martino Bassi i Tolomeo Rinaldi.

Dawne klasztorne zabudowania sąsiadują dziś z Muzeum Nauki i Techniki. Na jego dziedzińcu można zobaczyć pozostałości ogrodzenia z półkolistymi wieżami, odkryte podczas wykopalisk w XX wieku. Krypta powtarza układ trzech naw, lecz zamiast pilastrów stoją w niej kolumny z toskańskiego granitu.