Villa Müller-Schall

Willa Müller-Schall stoi w bremeńskiej dzielnicy Schwachhausen, w chronionym zespole placu Kaiser-Friedrich-Platz. Dom zbudowano między 1900 a 1902 rokiem dla kupca i bankiera Johanna Friedricha Müller-Schalla po jego powrocie z Nowego Jorku. Projekt wyszedł spod ręki architekta Fritza Dunkela. Nad dwupiętrowym korpusem góruje dach dwuspadowy, a dwa ryzality wieńczą schodkowe szczyty. Przed frontem piętrzy się weranda z okazałymi schodami, a wyżej czeka balkon z blankami, do którego nie prowadzi żadne praktyczne wejście. Od strony ulicy elewacja łączy historyzm z neoklasycyzmem, od ogrodu sprawia wrażenie angielskiego domu wiejskiego.

Do 1930 roku dom pozostawał prywatną rezydencją, a od 1934 roku kwaterowały w nim oddziały SA. W 1945 roku najęła go firma Fuhrmann & Co, importująca wełnę, a później przejęła go na własność. W 1991 roku budynek trafił w ręce Bremische Evangelische Kirche, a dwa lata później działało w nim forum Kirche. Na seminaria i kantynę zaadaptowano dawny schron przeciwlotniczy. Od 1979 roku willa figuruje na bremeńskiej liście zabytków.

We wnętrzu przeplatają się style kilku epok: niemiecki renesans, empire i rokoko. Do tego dochodzą pokój kominkowy, bilardowy oraz fryz z secesyjnych kafli w suterenie. Największa niespodzianka czeka jednak w sieni wejściowej, którą ozdobił malarz Arthur Fitger. Na suficie rozpościera się jego malowidło, a fryz przedstawia spacer wielkanocny z Fausta Goethego.