St.-Lukas-Kirche

Ewangelicki kościół St.-Lukas-Kirche stoi w Bremie, w dzielnicy Huchting, na osiedlu Grolland, i nie wygląda jak typowa świątynia. Powstał w 1963 roku według projektów Carstena Schröcka z Bremy i Freia Otto, architekta słynącego z lekkich, nowatorskich konstrukcji. Plan budynku jest okrągły, a sufit i ściany boczne tworzą siatki kablowe pokryte drewnianymi listwami. Świątynia musiała być lekka: podmokły grunt okolicy nie utrzymałby cięższej budowli bez poważnych zmian w podłożu.

Lekkość ta ma korzenie w budownictwie lotniczym: dach z siatki lin rozpięto między dwoma drewnianymi łukami a betonowymi fundamentami. Elementy fasady wiszą pionowo, podwieszone wprost do tego dachu. Metoda tworzenia powłok kratowych z długich listw okazała się pionierska. Jej pierwsze zastosowanie na dużą skalę przyniosła dopiero Multihalle w Mannheim, ponad dekadę później. Witraże zaprojektował Erhart Mitzlaff: tematy biegną od stworzenia świata po Nowy Testament, ze szczególnym miejscem dla Ewangelii Łukasza i opowieści bożonarodzeniowej. Od 1994 roku kościół podlega ochronie jako zabytek: za wyjątkowe uznano jego formę i metodę budowy. Obiekt jest dostępny także dla osób na wózkach.

Sama wspólnota ma za sobą własną historię: samodzielność uzyskała w 1954 roku, wyodrębniając się z ewangelickiej gminy Kirchhuchting. Powodem był gwałtowny wzrost liczby członków między latami trzydziestymi a pięćdziesiątymi. Wspólnota łączy siły z gminami Dietrich-Bonhoeffer i St. Georg, ustalając wspólne priorytety i przedsięwzięcia. Życie parafialne wypełnia muzyka, praca z młodzieżą i inicjatywy ekologiczne. Gdy staniesz w jego wnętrzu, pamiętaj, że ostateczny kształt dachu wyznaczono na modelu zwykłą napiętą nicią, która imitowała siatkę przyszłej drewnianej kratownicy.