Église Saint-Benoît

De Église Saint-Benoît staat in Frankrijk, op een levendig stadsplein, open voor het dagelijks leven. Jean Dick en Roland Hoernel ontwierpen het gebouw tussen 1982 en 1984. Van buiten valt meteen de vorm op: een lage voet waarboven het dak in een polygonale lijn omhoog schiet. Die beweging doet aan een logaritmische spiraal denken, een moderne echo van de zoektocht naar het goddelijke.

Op de top van het dak zit een kleine glazen lichtstraat die het daglicht tot op het altaar laat vallen. Het licht zet de sacrale ruimte zowel zichtbaar als geestelijk apart. Jean Dick koos voor een draagstructuur van gelijmd gelamineerd hout en liet die binnen volledig zichtbaar. De warme houten ribben stijgen mee en geleiden je blik omhoog. Het middenschip biedt plaats aan zo'n driehonderd mensen, met daarnaast een intiemere gebedsruimte voor zestig. Bij grotere bijeenkomsten groeit de zitcapaciteit mee, en het gebouw houdt daarnaast ruimte vrij voor het parochieleven en de organisatie ervan. Buiten bepalen gestuukte wanden het aanzicht, en een boog van modern metaalwerk omcirkelt de kerk. De inzet van parochianen en hun pastoor maakte de bouw mede mogelijk.

Tussen het leven op het plein springt het silhouet van de kerk eruit. Wie de curve van het dak blijft volgen, ziet die oplopen alsof ze iets hogers wil raken.